( 1989 Camılıköy Faaliyeti )
Emrah Sınmaz

O yıllarda Birhan, Adana Pozantı’da çalışıyordu. Yaptığı geziler sırasında Dağdibi köyünün yaylasında iki dikey mağara girişiyle karşılaşmış. İşte Camılıköy ve Sütlük düdenlerini araştırma serüveni ve bizim hayatımızda uzun süre yer alması böyle başladı.

Eylül ayında hafta sonu yapılan üç günlük etkinlikte Camılıköy düdenine giriş yapılmış, yaklaşık -120 m inildiği hesaplanmış ve aracın (Ahmet’in “Mülayim”) aküsünün bitmesi üzerine bir miktar da rezil olunmuştu. Bir ilk olması nedeniyle heyecan en üst seviyedeydi. Kasım ayında ikinci araştırma gezisinin yapılmasına karar verildi. O yıl son sınıf öğrencisiyim. Tulga ile bir yol bulup patoloji bölümüne “intern” olduk. Çalışılan günler çok azdı ve biz bu geziye ayıracak yeterli zamanı bu şekilde yaratabilmiştik. 10 Kasım faaliyetin başlangıç tarihiydi. (Bakın baştan söylüyorum sakın bunu örnek gösterip kasımda 1600 metrelere gidelim demeyin, ben gelmem…)

Pazartesi gecesi yola çıkıyoruz. Ekipte; Turhan, Koray, Hasan, Nasuh, Tulga ve ben varım. Birhan’ı Pozantı’dan alacağız. Şekerpınarı’nda sabaha karşı mola veriyoruz. Yüksek bir kayanın altındaki sifondan gür bir su çıkıyor. Aydınlatılmış kayaya doğru, yukarıya bakıyorum. Düdende nasıl ineceğim diye düşünüp heyecanlanıyorum. Daha önce küçük inişler ve merdiven kullanımı dışında hiç deneyimim yok. Gerçi ekipte kimsenin ciddi bir deneyimi de yok.