» Makaleler 16.01.2019
 
 O Günler VII ( Peynirlikönü 2001 - Mehmet Ali Özel )
Yazar: Mad Bursa Okunma: 265 Tarih: 16-01-2019, 00:32 Yorumlar: 0

Hiç sevmem… Başka bir mağaracı ekibin araştırmasına katılmayı hiç sevmem, düşünmem. Neden sevmem ? Çok kısıtlı zamanımı, yapabiliyorsam dernek için faaliyette geçirmeyi tercih ederim de ondan sevmem. MAD yaz faaliyetleri, en uzun dokuz günde yapılır ve en üst seviyede verim elde edilmeye çalışılır. Ama bu, aynı mağaraya yıllarca gitmemizi engelleyemez. Her zaman daha uzun zamana ihtiyaç vardır. Git, mağaraya gir, döşe, mağarayı bitiremeden topla ve geri dön, ertesi yıl aynı yere gel. On beş gün ya da daha fazla zaman ayırabilsek, düşünüyorum da çok daha fazla mağarayı araştırıp bitirmiştik. Başka bir ekibin araştırmasına gitmeyi hiç sevmem. 

Severim… Ekip arkadaşlarımı severim. Ekip arkadaşlarımın düşünceleri ve istekleri benim için önemlidir. Her şeyi geride bırakıp, günlük kimliğimizden sıyrılıp, yanımıza alabileceğimiz kısıtlı malzeme ile mağaranın karanlığına girdiğimizde, en önemli desteğimiz ekip arkadaşlarımızdır. 

2001 yılı yazında MAD olarak gitmeyi planladığımız önemli bir istihbaratımızın olmadığını anımsıyorum. Bir yere gidilecekse bile, Ankara dışında olduğumdan oldukça geç haberim oluyordu. Ağustos ayı başında, Tulga Şener arıyor “BÜMAK Peynirlikönü faaliyetine destek atmaya gideceğiz, rekora gidiyorlar, yardıma ihtiyaçları var”. Her ne kadar “MAD faaliyeti” falan dediysem de, olmayan bir faaliyete gitme şansım yok. Bir süre sonra ikna oluyorum. 


0